sh 95 — Divan-e Shams

1	Hail Love, hail Love, because Love is divine It is tender, it is beautiful and benign	زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا چه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا
2	What passion, what passion, we are burning like the sun It is hidden and obscure, it is an obvious sign.	چه گرمیم چه گرمیم از این عشق چو خورشید چه پنهان و چه پنهان و چه پیداست خدایا
3	We’ve fallen, we’ve fallen, it is hard to rise up We know not, we know not, this complex chaotic design.	فتادیم فتادیم بدان سان که نخیزیم ندانیم ندانیم چه غوغاست خدایا
4	Hail the moon, hail the moon, it is curved like a cup To the features and the world, it gave shape, shade and line	زهی ماه زهی ماه زهی بادهٔ همراه که مرجان و جهان را بیاراست خدایا
5	Dismounted, dismounted, his horse the King of Kings Hail the dust, hail the dust, that his trail would define.	فروتاخت فروتاخت شهنشاه سواران زهی گرد زهی گرد که برخاست خدایا
6	What picture, what picture, is drawn on the canvass of heart How strange, how strange, with the heavens must align.	چه نقشست چه نقشست بر این صفحهً دلها غریبست غریبست ز بالاست خدایا
7	Be silent, be the jug, that contains the secret From the left, from the right, everyone is seeking wine.	خموش باش خموش باش که تا فاش نگردید که اغیار گرفتست چپ و راست خدایا
8	This brook has such a song, that turns our fortune’s wheel Not of fate, not of song, neither of this clay of mine	از آن آب چنانست که ما چرخ زنانیم نه از کفّ و نه از دفّ و نه از ناست خدایا
9	Neither trap, nor of chain, then why do we feel encaged? What shackle and what rope is so strong yet so fine?	نه دامیست نه زنجیر همه بسته چراییم چه بندست چه زنجیر که برپاست خدایا

← sh 82 sh 128 →