sh 1235 — Divan-e Shams

1	With all my soul I search and seek My environ my eyes do trick	نگاری را که می‌جویم به جانش نمی‌بینم میان حاضرانش
2	Where is it gone? Why is it missed? Nowhere to be found in this earthly feast	کجا رفت او میان حاضران نیست در این مجلس نمی‌یابم نشانش
3	In every direction I glance and peek Yet its signs to me don’t speak	نظر می‌افکنم هر سوی و هر جای نمی‌بینم اثر از گلستانش
4	O pious men, where is that beauty That like a candle glows in duty.	مسلمانان کجا شد آن نگاری که می‌دیدم چو شمع اندر میانش
5	Affirm that name, whoever thus repeat To him even death will taste soft & sweet	بگو نامش که هر که نام او گفت به گور اندر نپوسد استخوانش
6	Whoever once that face has kissed His bones are blessed in gravely mist.	خنک آن را که روی او ببوسید به وقت مرگ شیرین شد دهانش
7	Which do I praise? That face or hair? Whom both worlds enslave and spare.	ز رویش شکر گویم یا ز مویش که چاکر شد بدین هر دو جهانش
8	No wonder the earth falls out of sight Love transmutes all to celestial light.	زمینش گر نمی بیند عجب نیست که می‌گردد در این عشق آسمانش
9	Praise Shams-e Tabrizi far and wide From seekers his face do not hide.	بگو القاب شمس الدّین تبریز مدار از گوش مشتاقان نهانش

← sh 1171 sh 1272 →