Divan-e Shams · sh 1272
| 1 | Once more I seek audience with my very own King Once again joyously I have spread my soul’s wing. | باز فرود آمدیم بر در سلطان خویش بازگشادیم خوش بال و پر جان خویش |
| 2 | Once more fate and fortune will beseech That in this earthly camp, my tent I should pitch. | باز سعادت رسید دامن ما را کشید بر سر گردون زدیم خیمه و ایوان خویش |
| 3 | We gave credence to the angels as well as to the beast The soul’s bird returned once more to Solomon’s soulful feast. | دیدهً دیو و پری یافت ز ما سروری هدهد جان بازگشت سوی سلیمان خویش |
| 4 | Intoxication by the Beloved has become my sweet abode Soulful Joseph’s lock of hair is in an uncurling mode. | ساقی مستان ما شد شکرستان ما یوسف جان برگشاد جعد پریشان خویش |
| 5 | Once a friend asked me, why thus engage your fate? Imagine how is the one who has found that soulful state! | دوش مرا گفت یار چونی از این روزگار چون بود آن کس که یافت دولت خندان خویش |
| 6 | My determined Beloved unveiled his lovely face The canary of the soul sang his songs of praise | دلبر خود رای ما پرده ز رخ برفکند بلبل جان برکشید نغمه و الحان خویش |
| 7 | The sweetness that is not found, even in dreams From my own very teeth, thank goodness, sweetly teems. | آن شکری را که مصر هیچ نبیند به خواب شکر که ما یافتیم در بن دندان خویش |
| 8 | Headless, footless, indeed, without retinue I lead In my own sweet land, sweetness to myself feed. | بیزر و سر سروریم بیحشمی مهتریم قند و شکر میخوریم در شکرستان خویش |
| 9 | My heart in search of shining Shams headed for Tabriz Go, go, my golden heart, your own gold seek and seize. | دل سوی تبریز شد در طلب شمس دین رو رو ای دل بجوی زر به چرمدان خویش |
© Shahriar Shahriari · Vancouver, Canada · June 28, 1998
