Divan-e Shams · sh 1295 Q
| 1 | Like a candle I shine, reflecting the light Turn my fortune so I can shed myself candle-like | ای منوّر از جمالت دیده ی جانم چو شمع از در بختم درآ تا جان بر افشانم چو شمع |
| 2 | The promise of the morning breeze, of joining Thee day and night Burning, yellow, shaking, crying and humble, candle-like. | از هوای خنده ی صبح وصالت روز و شب زرد و لرزان و گدازان زار و گریانم چو شمع |
| 3 | Thy flowing hair, like scissors sheer my soul at its height In this fire of separation burn me no more, candle-like. | زلفِ چون مقراض بر كش رشتهً جانم ببُر بیش از این در آتش هجران مسوزانم چو شمع |
| 4 | Pearls overflowing from the sea of my eye, fill my bosom in delight My burning heart sent its flames blazing upward, candle-like. | آستین و دامنم پر در شد از دریای عشق تا علم زد آتش دل از گریبانم چو شمع |
| 5 | Solar flares set in the celestial lantern, sooth the sight Every morn dam my tears and shed no more, candle-like. | آتش خورشید را در مشعل سبز فلک هر سحر از آبگیر دیده بنشانم چو شمع |
| 6 | Thy face is spring like, thy fire sorrows fight How long burn in this solstice of separation, candle-like? | ای رخت نوروزِ عالم آتش جانسوز غم چند سوزد در شب یلدای هجرانم چو شمع |
| 7 | From the memory of thy light, every night flames take flight If only my heart fire would burn, my soul desire candle-like. | آفتاب از خاطرم شعله فروزد هر شبی آتش دل گر بسوزد رشته ی جانم چو شمع |
| 8 | How long burn thyself Shams-e Tabrizi, thy love beaming bright We know of nothing other than burning up, candle-like. | چند سوزی خویشتن را شمس تبریزی ز عشق ماورای سوختن كاری نمیدانم چو شمع |
© Shahriar Shahriari · Vancouver, Canada · July 1, 1998
