sh 1336 — Divan-e Shams

1	I knocked on heart’s door, for heart I crave Came, “who knocks?” I said, “heart’s slave!”	حلقهً دل زدم شبی در هوس سلام دل بانگ رسید کیست این گفتم من غلام دل
2	The bright beams of love shone through the door’s crack Upon the passers by, and lit up that deep black	شعلهً نور آن قمر تافته از شکاف در بر دل و چشم رهگذر از پی ننگ و نام دل
3	Wave upon wave of lovely beams, my heart was over-run Compared to this bright light, were pale the moon and sun.	موج ز نور روی دل پر شده بود کوی دل کوزهً آفتاب و مه گشته کمینه جام دل
4	If the mind takes command, heart enslavement will demand Will put a leash on mind and all, and hold the end in its hand.	عقل کل ار سری کند با دل چاکری کند گردن عقل و صد چو او بسته به بند دام دل
5	This excitement in the world, serves only to agitate And break loose every chain, for this joyous heartful state.	رفته به چرخ ولوله کون گرفته غلغله خلق گسسته سلسله از طُرف پیام دل
6	His body brings forth light, enthroned upon the seat of might Soul at its door sits in delight, and reads much in that sight.	نور گرفته از برش کرسی و عرش اکبرش روح نشسته بر درش می‌نگرد پیام دل
7	He is not a mendicant, who speaks little yet says much Reflect upon reflections, see all that is while “nothing” watch.	نیست قلندر آن پسر کاو به تو گفت مختصر جمله نظر بود نظر در خمشی کلام دل
8	All who have tasted this wine, are compelled to walk this line Every one of stars nine, with heart’s design themselves align.	جمله کون مست دل گشته زبون به دست دل مرحله‌های نُه فلک هست یقین به کام دل
9	From Tabriz one such as Shams, arrives for seekers of divine Nurtures in love’s vineyard, gardener of thy soul’s vine.	از تبریزشمس دین چون بر عارفان رسد جان تو را بپرورد از پی اهتمام دل

← sh 1295 Q sh 1393 →