sh 2309 — Divan-e Shams

1	I am drunk and you are mad Who’ll take us home & make us glad Said a hundred times, if you had Two or three cups less, won’t be bad.	من مست و تو دیوانه ما را کِه بَرَد خانِه صد بار تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه
2	In this town I do complain Every person seems insane In this place madness like rain Washes wisdom down the drain.	در شهر یکی کس را هشیار نمی‌بینم هر یک بَتَر از دیگر شوریده و دیوانه
3	In the tavern of my soul Carpet of joy will unroll My soul is out of control When trapped in a soulless hole	جانا به خرابات آی تا لذَّتِ جان بینی جان را چِه خوشی باشد بی‌صحبتِ جانانه
4	Gypsy minstrel who must play More drunk than me as I lay Beside such drunk, I dare say Mild is the story of my day.	ای لولیِ بربط‌زن تو مست‌تری یا من ای پیشِ چو تو مستی افسونِ من افسانه
5	I left my home in that state My drunken ways could not wait Every place I looked, looked great Saw my beloved, my soul mate.	از خانه بُرون رَفتم مستیم به پیش آمد در هر نظرش مُضمَر صد گلشن و کاشانه
6	I asked “where is thy land?” With laughter and a cold hand “Half from the Arabian sand And half a heavenly strand.	گفتم ز کجایی تو تَسخَر زد و گفتا من نیمیم ز ترکستان نیمیم ز فرغانه
7	“Half made of water and clay Half soul and half solar ray Half on the shallow beaches lay Half from the oyster’s pearly play.”	نیمیم ز آب و گِل نیمیم ز جان و دل نیمیم ز لبِ دریا نیمی همه دُردانه
8	I asked Thee to be my friend And change this dividing trend Replied that “I transcend, All divisions in me end.”	گفتم که رفیقی کن با من که منت خویشم گفتا که بنشناسم من، خویش ز بیگانه
9	I am without head or hand I am of this drunken band All things I understand Describe or silently stand.	من بی‌ سر و دستارم در خانهٔ خَمّارم یک سینِه سخن دارم زان شرح دهم یا نه

← sh 2219 sh 2342 →