sh 2382 — Divan-e Shams

1	Why think this ethereal thing is the soul And a nugget of gold a treasured goal?	ای بخاری را تو جان پنداشته حبّه ای زر را تو کان پنداشته
2	In search of gold, digging deep, why? Thinking the earth to be the sky	ای فرورفته چو قارون در زمین وی زمین را آسمان پنداشته
3	Why consider ghastly temptations To be the beauty of the nations?	ای بدیده لعبتانِ دیو را لعبتان را مردمان پنداشته
4	Why like a worm crawl with earthly lust And consider lovers lower than dust?	ای ز شهوت در پلیدی همچو کرم عاشقان را همچنان پنداشته
5	Why drive love out with disgust Think are in love, while immersed in lust?	ای کرانه رفته عشق از ننگ تو وی تو خود را در میان پنداشته
6	Why let the smoke of ignorance fill the eyes with tears? Why consider godliness the result of ignorant fears?	ای گرفته چشمت آب از دود کفر دود را نور عیان پنداشته
7	Submission to lust signifies a curse Then why insist this sign will disperse?	مستیِ شهوت نشان لعنت است ای نشان را بی‌نشان پنداشته
8	All that I question, why, I asked of me Like others you thought I asked of Thee?	هر چه گفتم خویشتن را گفته‌ام ای تو هچون این و آن پنداشته
9	Shams-e Tabrizi, show thyself, thy light Thou who considers eyes have no sight!	شمس تبریزی نموده روی خود دیده را بی دیدگان پنداشته

← sh 2342 sh 2395 →