sh 2648 — Divan-e Shams

1	Alas that now from our midst you are gone In spite of he pain you resist, you are gone	دریغا کز میان ای یار رفتی به درد و حسرت بسیار رفتی
2	Once the circle of friends you blissed Now with the dust of ants and snakes blissed, you are gone.	ز حلقهً دوستان و همنشینان میان خاک مور و مار رفتی
3	What of all the knowledge you endlessly list What of such mind the in the secret list you are gone.	چه شد آن نکته‌ها و آن سخن‌ها چه شد عقلی که در اسرار رفتی
4	What of the helping hand the once would assist What of the foot gardens assist, you are gone.	چه شد دستی که دست ما گرفتی چه شد پایی که در گلزار رفتی
5	Gentle and kind, people you charmed and wist Then earth’s dust your dust wist, you are gone.	لطیف و خوب و مردم دار بودی درون خاک مردم خوار رفتی
6	Your sweet replies no more persist No more tongue that can persist, you are gone.	جوابک‌های شیرینت کجا شد خمش کردی و از گفتار رفتی
7	Jealously repented, strove to desist Pilgrim of death, from living itself desist, you are gone.	زهی داغ و زهی حسرت که ناگه سفر کردی مسافروار رفتی
8	Whither to, can’t see your dust nor your mist This bloody path, disappearing mist, you are gone.	کجا رفتی که پیدا نیست گردت زهی پرخون رهی کاین بار رفتی
9	Silent O heart, tongue shackles your soul’s wrist What use the flames that turn and twist, you are gone.	خمش کن رو دلا بسیار گفتی نپاشد سود چون با نار رفتی

← sh 2647 sh 2900 →